The Social Safety Net: What Should We Expect?

  • Malaysians are approaching a symbolic milestone in the nation’s history: the year 2020. It is telling though that the vision of becoming a developed nation by the year 2020 (Vision 2020) is being succeeded by a vision to achieve more socioeconomic equitability (Shared Prosperity 2030). We live in more precarious times. The rise in self-employment or the gig economy, an ageing population and major technological shifts mean that there will be an increased need for measures to help people deal with unstable incomes, fast-changing labour markets and old age care.
  • Is our country’s social safety net sufficient to deal with these changes? Do we, as Malaysians and voters, have a clear idea of what the social safety net should provide and whether it can be financially sustainable? In this commentary, we ask some fundamental questions about what we can and should ask for.

What is a social safety net? For a quick overview, read our primer on Malaysia’s social safety net.


First, what do you believe?

  • Do you believe that (A) people should get a decent standard of living no matter their job, or (B) people can get a decent standard of living if they work enough?
  • If you believe in (A) you’re likely to be more left-leaning. You believe that all forms of labour, even ‘low value-adding’ work, have dignity and that the government needs to step in when free markets do not pay a sufficient wage.
  • If you believe in (B), you’re likely to be more right-leaning. You believe that income is mainly determined by personal effort or talent, and that government support should be for those without the capacity to work.
  • Looking back on our policies and ‘Asian Values’ rhetoric, it’s fair to say that right-leaning thinking has been the dominant ideology in Malaysia. The recent Budget 2020 promised an increase in the minimum wage to RM1,200 a month in urban areas but this is still some distance from the RM2,700 BNM considers to be a living wage. Meanwhile, the introduction of BR1M (now BSH) has been decried as inducing laziness, rather than assisting with rising costs.
  • The inference here is clear: if you work hard, you will get a good job and should have nothing to complain about. If you are in a low-skilled, low-paying full-time job, you’ll have to work much more and much longer than others. Better yet, take the initiative to get ‘upskilled’.


A reality check for right-leaners

  • We believe that it will become increasingly untenable to be right-leaning. Rightist values is politically manageable when mainly non-university educated blue collar workers are affected. It will no longer be manageable when more university-educated white-collar jobs get taken over by AI, machine learning and automation.
  • A 2017 report by Khazanah Research Institute estimated that more than half of all current jobs in Malaysia are at high risk of being displaced by automation in the next 10 to 20 years. The situation is worsened by the decline of full-time employment and the rise of informal ‘gigging’ work.
  • The effects of automation on jobs has started and there is real fear about the future, particularly amongst the young. In light of this change in the job market, more Malaysians will likely become left-leaning – that is, more of us will want policies that ensure a decent standard of living no matter the job.
  • What does this mean for the social safety net? We argue that a clear social safety net framework is one where the minimum wage, BSH and other cash transfers actually add up to an acceptable outcome.


What might a good social safety net look like?

  • Item 1: We have to acknowledge that certain occupations will not earn a full-time living wage in the free market. These are jobs in industries with many competitors, thin margins and a relatively small local customer base*. Imposing a higher wage on jobs there will likely result in layoffs or business closure.

*Note: While cheap foreign labour does depress wages, it is not the sole reason for all low wages. Take away foreign labour and some jobs will still not be able to earn higher wages.

  • Therefore, a feasible minimum wage policy is needed – one that doesn’t exploit workers but also allows business owners a reasonable profit. The Government‘s current attempt seems to be in the right direction, viz. figuring out the minimum wage by sector. This policy could be more credible by making transparent each sector’s average margins. Setting minimum wage by locality would also help, to take into account geographical differences in operating costs and revenues.
  • Item 2: We need to accept that many workers are not earning ‘official’ or full-time wages. This proportion of informal workers is only going to increase with the rise of the gig economy. And so, a good minimum wage policy alone will not guarantee that all workers will earn a living wage. We will need income support, along with public goods like affordable transport, housing and healthcare.
  • Income support in particular, or BSH, is one of the hardest policies to pin down. Today, it is still not clear how BSH is calculated or structured. Being opaque, BSH thus becomes a handy tool for perpetuating ‘gratitude politics’. Why not make BSH more transparent and objective? By structuring a clear formula for BSH*, we can take it out of politics and make it predictable policy.

*Note: To avoid the problems and costs associated with targeting, we should also seriously discuss a Universal Basic Income or at minimum, a Universal Basic Pension.

  • Item 3: We need to expect that technological change and its impact on work will only increase in coming years. Given this, a social safety net would be incomplete without access to affordable reskilling and reemployment assistance. Currently, such programs, of varying effectiveness, are scattered over assorted ministries; the better ones do not cover all workers. If more than half of Malaysia’s working population will need reskilling in future, we will need a comprehensive response – Singapore’s SkillsFuture program and credits is one example.


Would it all add up?

  • Would a fair minimum wage policy, transparent income support policy, good public services and comprehensive reskilling & re-employment assistance add up to a good social safety net? It comes back to how we define a decent minimum standard of living. The answer to this question determines everything related to the social safety net, from the amounts of BSH to the design of affordable housing.
  • To this day, we think it’s fair to say that Malaysians do not have a clear and shared understanding of what a decent minimum standard of living should be. Should it be the one described in BNM’s living wage paper? Or the one underlying EPF’s Belanjawanku? Or something else?
  • How a decent minimum standard of living is defined and achieved needs to be part of every manifesto and every Administration. It will likely be expensive, but given the nature of uncertainty and change we expect, it will be necessary. The future is coming – let’s get clear about what we can do about our safety net today.


Good to know:

If you’re an A-sider you’re probably more leftist, but not necessarily liberal or libertarian. Find out where you are on the political compass.

Most Malaysians feel they need to upskill according to Randstad. But if you’re not already working for a company, getting guidance on upskilling is hard work (try Googling it).

Malaysia’s top 5 jobs of the future according to LinkedIn. Not surprisingly, it’s mostly tech-related. 


Email us your views or suggestions at editorial@centre.my.

Comment: National Transport Policy 2019-2030

  • Given our interest in Malaysian public transportation, we were very much looking forward to the government’s launch of the National Transport Policy 2019-2030. For a time, the 11th Malaysia Plan was the closest we came to a recent policy document with specific mention of public transportation.
  • Improving public transportation is essential for a host of reasons, key amongst them include reducing the cost of living and lowering our environmental impact. Having an accessible, safe and reliable public transportation system is one of the strongest signals that government and policymakers can send to say that people and the environment truly matter. According to the World Bank however, only 17% of KL commuters use public transportation, for good reason.

Read our piece on establishing standards for commuting by public transport.

  • Following the federal government’s launch of the National Transport Policy (NTP), we examined the policy document for the fine details. These are our thoughts, specifically on areas concerning public transportation.

Good Commuter-Focused Messages

  • The echoing of commuters’ priorities and needs (as opposed to, say, service providers or regulators) is extremely welcome. The NTP’s public transportation ‘thrust’ listed as action areas the following: (i) first- and last-mile connectivity; (ii) sustainable public transportation fares; (iii) accommodating non-motorised transport modes such as bicycles; and (iv) improving accessibility for pedestrians and people with disabilities. These are all the right areas to work on in order to get more people to switch to public transport.
  • The NTP even stated the aim to ‘establish real-time transport data collection for planning and public use’ – a highly commuter-centric objective which we have also strongly advocated.
  • Continuing with the commuter lens, the NTP also stated an aim to research travel behaviours and patterns towards developing more effective strategies to encourage public transportation adoption. Increasing adoption away from private vehicles is key; Malaysia’s public transportation modal share is currently only at 25% with a target of 40% by 2030.
  • In the same vein, the government expressed a commitment to evidence-driven policy-making, which includes research collaborations with government agencies, universities and industry players. The stated openness to working with stakeholders is a refreshing message.
  • Finally, the NTP states as an objective the establishment of development guidelines and requirements for public transportation planning especially in Transit-Oriented Development projects. Aligning development plans between national transport, urbanisation and housing policies is a must towards developing connected urban centres that are mobility-focused, with an eye on decreasing private vehicle usage in the long run.

Nevertheless, Light on Tangible Action

  • The policy frameworks and messaging within the NTP documents are undoubtedly positive, but they remain high-level and hard to pin down. Overall, the NTP reads more like an aspirational document of objectives, but stops short at outlining a roadmap of actions and measures that one could point to as addressing the problems.
  • The Minister of Transportation’s speech during the launch mentioned that the document is intended to be easily understood by the public so perhaps details were sacrificed for readability. While the aim is commendable, the lack of specificity does not inspire confidence as it does not allow us to consider or examine the plans underlying the policy pronouncements. A policy document that is easily understood is one that is written well, even with a certain level of details.
  • What level of details? We wished we could have seen more specific descriptions of actions or measures to be taken, along with its projected impact. For example, the policy thrust to ‘prioritise movement of vulnerable users at pedestrian areas’ could be accompanied by a description of who vulnerable users are (do they include women?), what this means in terms of ramps, pavements, guardrails, lighting etc., who is in charge as well as the estimated cost of this policy over the NTP period.
  • Another example: the document stated a commitment to ‘effecient connectivity for first and last mile services’. Would this policy action involve existing service providers, or would the regulations be changed to enable new types of service providers such as neighbourhood social enterprises? What pilot projects are in planning, and how would low-connected routes and areas be identified? These details are crucial towards addressing the first-mile last-mile issue.
  • So while the launching of a National Transport Policy document is commendable, its lack of details left a lot to be desired. Specificity allows the public to get involved, enables the government to be held accountable to its policies, as well as providing a clear direction to steer towards. We hope that the federal government would be able to release a more detailed version of the National Transport Policy 2019-2030 in the future for the benefit of the public.

Email us your views or suggestions at editorial@centre.my.

Panduan kepada Perlindungan Sosial di Malaysia

Apakah perlindungan sosial?

  • Pada amnya, perlindungan sosial merangkumi dasar, program dan langkah-langkah yang bertujuan (a) memastikan taraf hidup mimima untuk para penduduk, dan (b) melindungi masyarakat daripada kejutan atau peristiwa malang seperti penyakit serius, kecederaan dan pemberhentian kerja.

Apakah jenis-jenis perlindungan sosial bagi memastikan taraf hidup minima?

Sokongan pendapatan

  • Bantuan Sara Hidup (BSH), program utama yang merupakan pemberian wang tunai kepada individu-individu yang layak. Ditadbir oleh LHDN. Keluarga berpendapatan RM4,000 ke bawah sebulan dan individu berpendapatan RM2,000 ke bawah sebulan tergolong dalam kategori penerima yang layak.
  • Skim Bantuan Kebajikan iaitu program sokongan pendapatan (antara lain) yang ditadbir Jabatan Kebajikan Malaysia (JKM). Isu rumah yang dikategorikan sebagai miskin oleh JKM layak menerima bantuan kewangan serta bantuan-bantuan lain di bawah skim ini.
  • Isu utama: Ramai rakyat Malaysia bukan sahaja mahukan BSH diteruskan, malahan diperluaskan. Lebih 900,000 permohonan telah diterima sejak bantuan ini dibuka semula pada 2018.

Bagaimanakah BSH harus distrukturkan? Persoalan ini dan persoalan-persoalan lain akan dibincangkan dalam editorial kami yang akan datang.


Simpanan Hari Tua/Persaraan

  • Kesemua pekerja sepenuh masa sektor swasta di Malaysia termasuk dalam skim ini. Mengikut undang-undang, para pekerja dan majikan perlu menyumbang masing-masing sebanyak 11% dan 12%/13% daripada gaji pekerja kepada sebuah dana pelaburan yang diuruskan oleh badan berkanun Persekutuan KWSP.
  • Rakyat Malaysia yang bekerja sendiri dan bukan warganegara Malaysia juga boleh menyertai skim tersebut secara sukarela.
  • Para pencarum KWSP boleh mengeluarkan 30% daripada simpanan mereka apabila mencecah umur 50 tahun; mereka yang berumur 55 tahun ke atas boleh mengeluarkan keseluruhan daripada simpanan tersebut.


Kawalan harga barangan dan subsidi petrol juga adalah sebahagian daripada langkah perlindungan sosial bagi memastikan taraf hidup minima tercapai. Kemudahan awam seperti pendidikan, penjagaan keselamatan, perumahan kos rendah dan pengangkutan awam juga boleh dianggap sebagai sebahagian daripada perlindungan sosial.

Apakah jenis-jenis perlindungan sosial bagi menghadapi kecemasan atau peristiwa malang?

Sistem Kesihatan Awam

  • Malaysia mempunyai skim kesihatan awam yang meluas, di samping hospital serta klinik swasta. Caj untuk pesakit luar bagi penyakit-penyakit tidak kritikal di hospital dan klinik kerajaan adalah di bawah RM10 sementara rawatan yang sama di kemudahan swasta boleh mencecah RM100.
  • Malaysia tidak mempunyai skim perlindungan insurans kesihatan untuk setiap rakyat. Bagaimanapun, satu versi terhad iaitu MySalam disediakan untuk kumpulan-kumpulan yang layak.
  • Skim perintis bernama PeKa B40 telah juga dilancarkan April tahun ini, iaitu satu program yang menyediakan pemeriksaan kesihatan percuma serta bantuan kewangan tertentu untuk penyakit-penyakit kritikal tertentu bagi kumpulan berpendapatan rendah.
  • Isu utama: Kemampanan kewangan bagi menampung kos sistem kesihatan awam negara semakin mencabar, lebih-lebih lagi dengan peningkatan penyakit kronik seperti kanser, pengiktirafan kesihatan mental sebagai isu arus perdana dan juga penuaan penduduk. Sebuah skim insurans kebangsaan telah dicadangkan sejak Rancangan Malaysia Ketujuh (RMK-7) tetapi sehingga kini, masih belum dapat kepastian bila ia akan diperkenalkan. Sementara itu, pembiayaan serta bentuk program MySalam telah dipersoalkan sebagai penyelesaian jangka pendek sahaja.


Insurans Kecederaan dan Hilang Keupayaan

  • Semua pekerja sepenuh masa yang mendapat gaji bulanan RM3,000 ke bawah diwajibkan membuat caruman melalui potongan gaji kepada Pertubuhan Keselamatan Sosial (PERKESO) bagi dua jenis insurans iaitu (i) perlindungan atas kecederaan atau kecacatan akibat kemalangan di tempat kerja dan (ii) penyediaan pencen untuk hilang keupayaan atau kematian yang tidak disebabkan pekerjaan. Caruman PERKESO pekerja ditambah dengan caruman daripada pihak majikan.
  • Untuk merangkumi mereka yang bekerja sendiri, sejak 2017 kerajaan telah memperkenalkan ‘Self-Employment Social Security Scheme‘ (SEEIS) bagi pemandu teksi, e-hailing dan bas yang bekerja sepenuh masa atau separuh masa. Dalam Belanjawan 2020, kerajaan telah memperluaskan skop SEEIS kepada pekerja sektor pertanian, perikanan, usahawan dan kesenian.  
  • Isu utama: Nilai potongan gaji yang kecil untuk caruman PERKESO membuatkan ia mudah dilupakan – para pencarum perlu diingatkan tentang hak mereka. Selain itu, skim pencaruman secara sukarela bagi mereka yang bekerja sendiri seperti pemandu teksi dan e-hailing tidak mendapat sambutan yang menggalakkan [paywall], sungguhpun nilai carumannya tidak begitu tinggi.


Pemberhentian Pekerjaan

  • Skim Insurans Pekerjaan (EIS) di bawah PERKESO yang berkuat kuasa pada Januari 2019 bertujuan menyediakan pendapatan sementara buat pekerja yang diberhentikan oleh majikan. Nilai siling bagi pendapatan sementara ini ditetapkan pada RM4,000 sebulan.
  • Para majikan dan pekerja dikehendaki mencarum masing-masing sebanyak 0.2% daripada gaji bulanan pekerja kepada skim berkenaan. Skim itu juga meliputi insentif tunai dalam bentuk elaun bagi menggalakkan para pencarum mendapatkan kemahiran baru dan kembali bekerja.
  • Isu utama: Secara amnya penerimaan terhadap skim ini baik, namun terdapat perdebatan tentang sama ada kes-kes Akta Perhubungan Perusahaan atau penerima skim VSS layak atau tidak untuk termasuk dalam skim ini.

Melangkah ke Hadapan?

  • KWSP dan PERKESO dengan bantuan beberapa agensi dan kementerian dipertanggungjawabkan untuk merangka pelan induk bagi memperbaiki sistem perlindungan sosial negara. Isu ini cukup kompleks dan tidak boleh dipandang ringan; kami menanti hasilnya kelak.



Beberapa soalan daripada pemerhati dasar dan rakyat biasa:

Apakah taraf hidup minima yang boleh diterima masyarakat umum?

Bagaimanakah jumlah BSH ditentukan? Bagaimana patut BSH disasarkan?

Memandangkan kebanyakan rakyat Malaysia tidak mempunyai simpanan yang cukup untuk bersara, mungkinkah satu Gaji/Pencen Asas Kebangsaan (Universal Basic Income or Pension) adalah penyelesaian?  

Mengapakah kita masih belum melaksanakan skim insurans kesihatan kebangsaan? Apakah cabarannya?

Patutkah kita mempunyai pelbagai subsidi untuk petrol, bahan makanan dan sebagainya atau adakah lebih baik memberi bantuan wang yang secukupnya secara terus kepada isi rumah?


Ada pandangan atau cadangan tentang topik ini? Emel kami di editorial@centre.my.

A Guide to Social Protection in Malaysia

What is social protection?

  • Broadly, social protection stands for policies, programs and measures aimed at (a) ensuring a basic standard of living for a nation’s people, and (b) protecting people against major shocks such as serious illness, injury and unemployment.

What are the main measures to ensure a basic standard of living?

Income Supplementation

  • Bantuan Sara Hidup (BSH), a cash transfer made to eligible recipients throughout the year administered by LHDN. Families earning below RM4,000 a month and individuals earning below RM2,000 a month are covered.
  • Skim Bantuan Kebajikan administered by the Malaysian Welfare Department. Households which meet the Department’s criteria as poor or vulnerable are eligible for cash transfers as well as other assistance.
  • Main issue: If online surveys are an accurate reflection, most Malaysians want BSH to continue and in fact be widened. More than 900,000 applications have been received for the cash aid since it’s reopening in 2018.

How should the BSH be structured? We raise that question and others in next week’s editorial.


Old Age/Retirement Savings

  • The Employee Provident Fund or EPF is a compulsory savings scheme for old age/retirement, with a portion allowed for specific purposes such as education, medical expenses and paying down first-home mortgages.
  • All Malaysian private sector employees are covered by the scheme. Employees and their employers are required by law to contribute, respectively, 11% and 12%/13% of the employee’s salary towards an investment fund managed by the federal statutory body also known as EPF.
  • Non-Malaysians and self-employed Malaysians can join the scheme voluntarily. 
  • EPF contributors may withdraw 30% of their savings when they reach 50; those 55 years or older may withdraw all of their savings.


Other social protection measures to ensure a basic standard of living include food price controls and petrol subsidies. Public goods such as public education, law enforcement, low-cost housing and public transport can also be considered as types of social protection.

What are the main measures to protect against shocks?

Subsidised Healthcare

  • Malaysia has a highly subsidised public healthcare system which co-exists with privately owned hospitals and clinics. Outpatient charges for most non-critical treatments in government institutions are below RM10 whereas equivalent treatments in private hospitals or clinics could run upwards of RM100. 
  • Malaysia does not have a national health insurance scheme. The closest to a national health insurance scheme in Malaysia is MySalam which provides cash payouts upon diagnosis of certain critical illnesses and hospitalisation allowance in government hospitals for individuals earning up to RM100,000 a year.
  • A supplementary pilot scheme called PeKa B40 was launched in April this year, a program for qualifying low-income earners that provides free health screenings and selected financial assistance for treatment of non-communicable diseases such as cancer.
  • Main issue: The question of financial sustainability is a major issue, especially with the rise in chronic diseases such as diabetes and cancer, the recognition of mental health as a mainstream issue and an ageing population. A national health insurance scheme has been proposed since the 7th Malaysia Plan, and could be introduced ‘sooner or later’ – watch this space. Meanwhile, MySalam’s funding and program design has come under intense questioning.


Injury and Disability Insurance

  • Every employee making below RM3,000 a month must make salary-deducted SOCSO contributions, i.e. premiums towards two insurance schemes: one covering injury or disability from workplace accidents and one providing pensions for invalidity or death not related to employment. Employees’ SOCSO contributions are matched by employers. The scheme is optional for those earning more than RM3,000 and for the self-employed.
  • The government has since 2017 introduced a Self-Employment Social Security Scheme (SEEIS) for all taxi, e-hailing, and bus drivers who work full-time or part-time. In Budget 2020, the government expands the scope of SEEIS to other informal sectors such as agriculture, fisheries, own business and self-employed arts practitioners.  
  • Main issue: The relatively small amounts deducted for SOCSO makes it a bit forgettable – members of the public need to be reminded from time to time of their SOCSO entitlement. Though the amounts are relatively painless, a recent move to make SOCSO contributions mandatory for self-employed taxi and e-hailing drivers saw lukewarm response [paywall], showing the political difficulty of instituting contribution-based protection schemes.


Retrenchment Insurance

  • Officially in effect from January 2019, the Employment Insurance Scheme administered by SOCSO is aimed at providing temporary and partial income replacement to workers who have been retrenched. Income replacement is capped at RM4,000 of wages.
  • Employers and employees are required to contribute 0.2% of the employee’s monthly salary respectively into the scheme. The scheme also includes financial incentives in the form of allowances to encourage recipients to become re-employed and to take up reskilling training if needed.
  • Main issue: There is some debate on whether Industrial Relations Act cases or recipients of severance packages should be excluded, but on the whole reception appears positive. The impact of this program to Malaysia’s data needs itself is valuable.

What Lies Ahead?

  • EPF and SOCSO, with the support of other agencies and ministries, have been tasked with crafting a blueprint to improve the country’s social protection system. The magnitude and complexity of the task cannot be underestimated, and we expect this to be a continuous and evolving body of work. We look forward to the public consultation process. 



Some questions from fans of policy and ordinary citizens:

What is an acceptable ‘basic’ standard of living? How do we determine that?

How should BSH amounts be determined? How should BSH be targeted?

Is a Universal Basic Income or Universal Basic Pension a feasible solution, given that many Malaysians will not have enough to retire?

Why have we not implemented a national health insurance scheme? What are the challenges?

Should we have specific subsidies for petrol, food etc. or just give households cash transfers?


Email us your views or suggestions at editorial@centre.my.

Comment: Budget 2020

The year 2020 should be momentous for Malaysia but Budget 2020 comes at a time of worry about the global economy. The US-China trade war and anticipated global slowdown are expected to bring on tough economic conditions for Malaysia. This comes on top of longstanding domestic issues: stagnant wages, high household debt and rising cost of living. The government indeed needed to walk a fine tightrope.

Given this environment, economic analysts have pushed for a more expansionary Budget 2020 and on this score, the government did not disappoint. But will it be a good use of taxpayer money? Our thoughts on selected portions of Budget 2020 as follows:


Revenue

Politics over Good Policy

  • Despite expectations of a slower global economy next year, the government still projects that the Malaysian economy or GDP will grow by 4.8% – about the same as this year’s. If this proves to be overoptimistic, the government’s projection of RM244.5 billion revenue in 2020 will be severely threatened. Be vigilant for announcements of higher PETRONAS dividends or government asset sales to make up the shortfall.
  • The debate on SST vs. GST seems to be firmly closed – which in our view is not a step in the right direction. GST is a more transparent tax and harder to evade. Malaysian businesses have already gone through the pain of learning it and putting in the systems. Given the stink raised about the previous government’s handling of GST refunds, the PH government would likely be trusted to implement GST better and deliver GST refunds in a timely manner. Ultimately, if the rate was set at an acceptable level and if more essential goods were exempted, GST would be the way to go.
  • That said, implementing the Digital Services Tax as well as announcing tax increases on the very rich is a relatively gutsy move. Those whoearn  more than RM2 million a year will be paying a tax rate of 30%, up from 28% (though this will reportedly affect only about 2,000 income earners). Nevertheless, the government still missed opportunities here for showing real courage on making taxes more progressive, like raising SST on luxury goods or introducing wealth and inheritance taxes.


Short-Term Spending & Foregone Revenue

High Highs, Low Lows

  • We recognise the need to put more money in people’s pockets ahead of what could be a tough global economy next year. But after repeatedly being told that (a) belts need to be tightened and (b) BSH makes people lazy, the increase in social assistance spending from RM22B to RM24B is surprising to put it mildly. BSH will be expanded to over-40s individuals as well as all disabled persons earning less than RM2,000 a month.
  • Still on the topic of putting money in people’s pockets: According to BNM, Malaysia would save 1% of our GDP or about RM12B a year if people switched fully to paying via e-payments instead of cash. Does this warrant using RM450 million of taxpayer money to give people who earn up to RM8,333 a month RM30 worth of e-wallet credit? Why can’t we leave it to the market and the e-wallet companies who are already aggressively promoting their offerings?
  • But yes, measures to encourage women’s participation in the economy look very good, from a new RM200 million interest subsidy fund for women entrepreneurs to increasing the tax relief ceiling for childcare services to topping up EPF by RM500 a month for two years for women who are rejoining the workforce. Also laudable is the recognition of housewives’ economic contribution by allocating towards their EPF and SOCSO coverage.
  • However, the wage and hiring incentives to encourage hiring of unemployed graduates and locals look rather strange. Incentivising employers to hire sounds sensible but why give an extra RM500 a month in EPF to the job seekers? Unlike the women example, graduate job seekers do not need the extra incentive to be ‘lured’ into employment. Not only strange, but also expensive – these incentives are slated to cost RM6.5B over two years.
  • We laud the allocations for public transportation, particularly the procurement of electric vehicles as well as funds for bus companies to improve last mile connectivity (we highlighted this very issue here and here). However, the targeted fuel subsidy policy does not sound watertight or efficient; high-income car owners with vehicles of 1.6cc and below could still be eligible to get the subsidised petrol card.


Long-Term Spending

Still Looking for Structural Change

  • Measures to spur the digital economy look encouraging, from implementing the National Fiberisation and Connectivity Plan, to providing various grants for increasing digitalisation and growing more digital-economy companies, to tax deductions for Digital Social Responsibility projects. It’s also great to hear about the continuation of positive projects, like micro-digital entrepreneurship which help uplift low-income women and youth.
  • Due to political and social realities, we expected race-defined programs and budget allocations to continue. However, we did hope that the programs outlined would be more targeted towards pockets of real need and that the allocation amounts across different ethnic groups would reflect the size of the problem being solved.
  • A small example is the new RM300 million interest subsidy fund for Bumi entrepreneurs with the potential to become regional champions. If they have the potential to become regional champions, do they need it? There are already over RM200 million in financing schemes via TEKUN, TERAJU and others to benefit Bumis starting out in business which is arguably more in need of assistance. (By comparison, RM100 million has been allocated for Chinese entrepreneurs and RM20 million for Indian entrepreneurs on top of non-race based entrepreneur finance schemes). 

Note: This goes beyond the Budget, but there needs to be better data if we are to close the Bumiputera and non-Bumiputera opportunity gap. We agree with Associate Prof. Madeline Berma and Zainal Ajamain who recently called for a desegregation of Bumiputera data between Peninsular and East Malaysia.

  • But in some cases, do incentives really achieve what we want? The government says it will make available RM1B worth of incentives every year over 5 years to attract targeted Fortune 500 companies and unicorns. Will the high-quality high-paying jobs go to Malaysians or will Malaysians be trained to eventually take over these jobs? Anecdotal evidence from the creative sector indicate that they largely won’t. Perhaps MITI’s additional focus on investment monitoring (which got a RM10 million allocation) will ensure that it really does.
  • The continuation of the Pan Borneo Highway, the increase in development expenditure as well as Federal Government financial grants to Sabah and Sarawak is very good, nevertheless. Closing the income and development gap between East Malaysia and Peninsular should be a serious target for Shared Prosperity 2030.
  • Isn’t it high time to transition away from measures that focus on supporting CPO prices and production? Instead of funds to promote replanting and implementing biodiesel standards (will this really be greener than fossil fuels?), why not emphasise initiatives that transition smallholders out of commodities?
  • The lack of real meat on housing policy is perhaps the biggest disappointment for Budget 2020. Measures announced were almost entirely financial in nature, mainly to make it easier for people to qualify for or sidestep mortgages they may not be able to afford. We had hoped for game-changing measures that would help to increase the stock of truly affordable housing, such as land value capture tax, rather than focusing on clearing overhangs. Speaking of which, we wonder if the relaxation on foreign ownership would be reversed once the property overhangs clears or if this rule will become permanent, which could turn into another problem.


Non-Budgetary Reforms & Improvements

Let’s See!

  • Reducing the number of steps to register a business: it’s been talked about for a long time. Let’s see!
  • Because it’s BNM, we do believe this’ll get done: The licensing framework for digital banks is said to be issued by H1/2020. Looking forward to it. We hope for a bright new era of transparent charges and customer-centric products.
  • Increasing maternity leave from 60 days to 90 days effective 2021: this is a tough one. If not balanced by equivalent paternity leave, there could be the unintended consequence of reducing female hiring and promotion. Improving the handling of sexual harassment complaints: sounds good but let’s see!
  • Increasing minimum wage to RM1,200 per month in major cities: an improvement, but still much lower than a living wage of RM2,700 for single adults living in Kuala Lumpur (according to BNM).
  • Transitioning to a competitive electricity production market (and in future transmission and distribution): looking forward to it, particularly if it increases sustainable renewable energy generation.
  • Expansion of MySalam to those aged 65 years old, to those with gross annual income of up to RM100,000 and from 36 to 45 critical illnesses: good, but still a relatively short-term band-aid. We should be talking seriously about finally implementing a long-term health financing solution, namely comprehensive national health insurance that is integrated with the current tax-based financing.


Federal Government Debt & Guarantees

Nothing To See Here?

  • Due to the mildly expansionary nature of Budget 2020, the fiscal deficit is targeted at 3.2% of GDP instead of 3.0% as previously announced – which is a good thing. Weathering the storm of an anticipated global economic slowdown takes priority. 
  • Nevertheless, given the impact of the 1MDB scandal on current government debt, we have had very little debate on what the government should and should not guarantee. How can there be more transparency and accountability in the granting of government guarantees? Several new or increased government guarantees were mentioned in Budget 2020 – how do taxpayers know that these are good things to guarantee? We hope the Debt Management Office set up in May this year will propose fiscal rules that ensure transparency and long-term financial stewardship.

Update 15/10/19: The Auditor General has also weighed in, urging the government to impose a cap on government guarantees.


And Finally, Budget Reporting

Linking Spending to Outcomes

  • How can we tell whether the various allocations and spending are generating the outcomes we want? In the spirit of accountability, increased transparency and plugging leakages, we humbly propose that future budgets are accompanied by a scorecard that compare the trend in spending against the trend of selected key performance indicators.
  • Consider the following example: we routinely say that education deserves the biggest budget because of its importance. But what does this mean in terms of measurable outcomes? How did investments in education over time translate into some key benchmarks in education, such as our PISA and TIMSS rankings? We illustrate with a simple example below.

Note: (1) TIMSS rankings are published every four years. The next TIMSS exercise (TIMSS 2019) is currently being undertaken. (2) Education expenditure trend comprises both MOE & MOHE total budgets in years when MOHE was a separate ministry.

  • There could be better annual indicators for education than TIMSS; but the point is, we should establish appropriate annual performance indicators across all major spending areas such as education, health and defence.
  • All this performance data exist in different pockets or government reports sprawled across various agencies and ministries which is exactly the problem. We need to look at our spending effectiveness regularly, in one place, and there is no better platform for that then the yearly Federal Government budget. Reviewing it every five years via the Malaysia Plan is arguably too long.

Email us your views or suggestions at editorial@centre.my.

Belanjawan 101

Mengapakah belanjawan perlu dibentangkan?

  • Belanjawan Kerajaan Persekutuan bagi tahun 2020 atau Belanjawan 2020 dijangka akan dibentangkan di Dewan Rakyat pada 11 Oktober 2019.
  • Belanjawan merupakan cadangan atau anggaran penggunaan sejumlah wang kerajaan bagi menampung kos operasi dan aktiviti kerajaan serta peruntukan bagi tujuan pembangunan.
  • Mengikut peruntukan Perlembagaan Persekutuan menerusi Perkara 100, Perkara 67 dan Perkara 68, kerajaan akan membentangkan belanjawan tahunan di Dewan Rakyat sebelum dibahas dan diluluskan oleh Dewan yang sama.
  • Selepas lulus di Dewan Rakyat, belanjawan ini akan dibahaskan pula di Dewan Negara. Walau bagaimanapun, sekiranya Dewan Negara tidak meluluskannya, belanjawan ini masih boleh dibawa mengadap untuk perkenan Yang di-Pertuan Agong, melainkan terdapat arahan daripada speaker Dewan Rakyat untuk membuat apa-apa pindaan ke atas belanjawan tersebut.
  • Belanjawan dibuat secara tahunan, namun rangka kepada isi kandungan belanjawan akan merujuk kepada pelan jangka masa panjang negara iaitu Rancangan Malaysia yang diumumkan setiap lima tahun sekali. Ketika ini, Malaysia berada di dalam fasa Rancangan Malaysia Kesebelas (RMK-11) iaitu bagi tempoh 2016-2020. Belanjawan 2020 merupakan belanjawan terakhir bagi tempoh RMK-11.
  • Walaupun satu penggal RMK selama lima tahun, pelan serta sasaran asal RMK akan dikaji setiap separuh penggal untuk menilai semula kebolehcapaian sasaran yang ditetapkan. Bagi RMK-11, Kajian Separuh Penggal (KSP) telah diumumkan pada tahun 2018 untuk menggantikan sasaran awal atau memasukkan sasaran baru.


Mengapakah belanjawan penting dan apakah bentuk belanjawan kerajaan?

  • Pembentangan belanjawan merupakan peristiwa penting memandangkan ianya memberi bayangan tentang kedudukan kewangan dan hala tuju ekonomi sesebuah negara yang akan menjadi petunjuk kepada pelabur serta pemain korporat.
  • Antara petunjuk penting yang diumumkan kerajaan di dalam setiap pembentangan belanjawan adalah Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) atau istilah Inggerisnya Gross Domestic Product (GDP). KDNK merujuk kepada saiz ekonomi sesebuah negara yang dikira menerusi jumlah keseluruhan nilai pengeluaran barangan dan perkhidmatan.
  • Peningkatan jumlah KDNK menandakan ekonomi bertumbuh manakala jumlah KDNK yang berkurangan menandakan ekonomi menguncup. Nilai KDNK Malaysia pada tahun 2018 adalah RM1.4 trilion dan menerusi RMK-11, kerajaan meletakkan sasaran pertumbuhan KDNK pada paras 5% hingga 6% bagi tempoh 2016 hingga 2020.
  • Belanjawan yang dibentangkan boleh diklasifikasikan sama ada belanjawan defisit, belanjawan seimbang atau belanjawan lebihan.

Belanjawan Defisit – Jumlah perbelanjaan kerajaan adalah melebihi jumlah hasil.
Belanjawan Seimbang – Jumlah perbelanjaan kerajaan adalah bersamaan jumlah hasil.
Belanjawan Lebihan – Jumlah hasil adalah lebih berbanding jumlah perbelanjaan.

  • Untuk rekod, antara tahun 1970 hingga 2019 (50 kali tahun belanjawan), kerajaan telah mencapai belanjawan lebihan sebanyak 5 kali iaitu pada tahun 1993, 1994, 1995, 1996 dan 1997. Selebihnya adalah belanjawan defisit.
  • Jadi, apakah bentuk belanjawan kerajaan bagi tahun 2020? Kerajaan telah meletakkan sasaran defisit fiskal seperti yang dinyatakan di dalam pelan asal RMK-11 pada kadar 0.6% berbanding KDNK. Ia telah dipinda pada KSP RMK-11 kepada sasaran baru iaitu 3.0% berbanding KDNK. Defisit fiskal berlaku apabila wang hasil kerajaan tidak mencukupi bagi menampung tuntutan perbelanjaan.
  • Secara tidak langsung, ini memberi gambaran bahawa Belanjawan 2020 yang akan diumumkan tidak lama lagi merupakan suatu belanjawan defisit.
  • Belanjawan kerajaan yang diumumkan adalah berdasarkan unjuran semasa. Namun, keadaan ekonomi dan kewangan sering kali tidak menentu dan boleh berubah pada bila-bila masa atas pelbagai sebab sama ada di peringkat domestik atau global.
  • Justeru itu, belanjawan kerajaan dibuat dalam bentuk anggaran boleh ubah serta tidak bersifat muktamad. Ianya terbahagi kepada dua komponen utama iaitu anggaran hasil Persekutuan dan anggaran perbelanjaan Persekutuan.


Bagaimanakah kerajaan mendapatkan hasil?

  • Kerajaan menerima pendapatan daripada pelbagai sumber setiap tahun. Segala pendapatan ini akan dianggap sebagai hasil kerajaan.
  • Hasil ini dijana sama ada daripada kutipan cukai daripada aktiviti ekonomi, keuntungan atau laba daripada aktiviti pelaburan kerajaan, bayaran atau fi daripada produk atau perkhidmatan yang disediakan jabatan-jabatan kerajaan, kutipan caj lesen dan permit, denda atau saman.
  • Hasil pendapatan kerajaan ini pula seterusnya akan digunakan bagi menampung aktiviti pengurusan dan operasi kerajaan dan projek-projek pembangunan negara.
  • Untuk penerangan yang lebih mendalam tentang hasil kerajaan, ikuti primer kami tentang hasil kerajaan di sini.

Bagaimanakah wang kerajaan dibelanjakan?

  • Perbelanjaan kerajaan terbahagi kepada dua komponen utama iaitu perbelanjaan mengurus dan perbelanjaan pembangunan. Perbelaanjaan kerajaan merangkumi peruntukan yang diperlukan bagi tujuan operasi dan aktiviti jabatan-jabatan kerajaan serta pembiayaan projek pembangunan yang dilaksanakan.
  • Sepanjang rekod pembentangan belanjawan negara, jumlah peruntukan bagi perbelanjaan mengurus adalah sentiasa melebihi peruntukan perbelanjaan pembangunan.
  • Apakah corak perbelanjaan kerajaan? Fahami lanjut tentang perkara ini menerusi primer kami.


Mengapakah kerajaan perlu berhutang dan apakah bentuk hutang tersebut?

  • Belanjawan defisit memerlukan kerajaan untuk membuat pinjaman bagi menampung kekurangan hasil untuk membiayai pelaksanaan perancangan yang telah dibentangkan di dalam belanjawan. Hutang kerajaan pula terbahagi kepada dua kategori iaitu hutang domestik dan hutang luar negeri.
  • Walaupun kerajaan boleh menerbitkan hutang, namun kesemua instrumen hutang kerajaan (domestik atau luar negeri) mempunyai had yang berbeza mengikut beberapa undang-undang yang ditetapkan.
  • Selain itu, bagi memastikan pengurusan hutang negara berada dalam keadaan terurus dan terkawal, amalan pentadbiran kerajaan juga menetapkan agar siling keseluruhan jumlah hutang negara dihadkan kepada 55% berbanding KDNK.
  • Kerajaan juga telah menetapkan bahawa semua pinjaman yang hendak dibuat mestilah terhad kepada perbelanjaan pembangunan sahaja. Bagi mencapai perkara ini, kerajaan perlu memastikan baki akaun semasa negara sentiasa mempunyai lebihan untuk membolehkan perbelanjaan mengurus dibiayai oleh hasil.
  • Untuk rekod, sehingga suku kedua 2019, jumlah hutang kerajaan Persekutuan adalah sebanyak RM799.1 bilion. Ketahui lebih lanjut tentang hutang kerajaan menerusi primer kami di sini.

Soalan peminat dasar dan rakyat

Ramai pakar ekonomi meramalkan ekonomi dunia bakal mengalami kegawatan. Apakah bentuk belanjawan yang paling baik untuk mengurangkan impak kegawatan kepada rakyat?

Apakah dasar-dasar yang mahu kita lihat dalam belanjawan-belanjawan yang akan datang yang boleh membantu rakyat menangani cabaran artificial intelligence dan yang seumpamanya di tempat kerja?

Email us your views or suggestions at editorial@centre.my.

Belanjawan 101: Memahami Hasil Kerajaan Malaysia

Apakah Hasil Kerajaan Persekutuan?

  • Menurut Jabatan Akauntan Negara Malaysia (JANM), hasil kerajaan persekutuan merupakan segala hasil atau wang yang dikutip oleh Kerajaan – kecuali hasil agama Islam seperti kutipan zakat, fitrah, Baitulmal, dan seumpamanya. Hasil kerajaan lazimnya akan digunakan untuk perbelanjaan negara.
  • Hasil kerajaan Persekutuan diterima menerusi empat kategori iaitu hasil cukai, hasil bukan cukai, terimaan bukan hasil, dan hasil Wilayah Persekutuan.


Apakah jenis-jenis hasil kerajaan?

Hasil Cukai

  • Terdapat dua kategori hasil cukai yang dikutip oleh kerajaan iaitu cukai langsung dan cukai tidak langsung.
  • Cukai langsung adalah cukai dan duti yang dikutip oleh kerajaan yang dikenakan ke atas individu atau organisasi berdasarkan pendapatan dan aktiviti ekonomi mereka. Pendapatan ini mungkin dalam bentuk penerimaan ganjaran, emolumen atau gaji, atau untung bersih perniagaan.
  • Antara contoh cukai langsung adalah cukai pendapatan individu, dari syarikat, cukai sewa filem, duti harta pusaka, duti setem, serta duti atas keuntungan hartanah.

Duti merupakan sejenis cukai yang dikenakan atas barang yang dibawa masuk atau keluar dari negara, atau ke atas urusniaga tertentu.

  • Cukai tidak langsung pula dikenakan secara tidak langsung terhadap individu dan hanya dibayar apabila seseorang individu membeli atau menggunakan sesuatu barangan atau perkhidmatan.
  • Contohnya, apabila seseorang itu membeli barangan tertentu dari luar negara, duti import akan dikenakan. Jabatan Kastam Dan Eksais Diraja mentadbir serta mengutip duti eksport dan import, duti eksais, dan cukai perkhidmatan manakala Jabatan Pengangkutan Jalan mengutip cukai jalan. Sebelum pemansuhannya, cukai barang dan perkhidmatan (GST) juga merupakan item di bawah kategori ini.

Hasil Bukan Cukai

  • Hasil bukan cukai dikutip menerusi bayaran untuk perkhidmatan yang disediakan oleh kerajaan kepada rakyat atau apa-apa bayaran yang diterima daripada penguatkuasaan undang-undang. Ini termasuklah bayaran lesen atau fi bagi perkhidmatan kerajaan, saman atau denda. Pulangan pelaburan kerajaan atau perniagaan milik kerajaan (GLC atau GLIC) serta keuntungan daripada penjualan aset kerajaan juga adalah hasil bukan cukai.

Terimaan Bukan Hasil

  • Terimaan bukan hasil adalah kutipan yang tidak berdasarkan apa-apa akta ataupun perundangan. Kategori ini terdiri dari semua pulangan balik perbelanjaan seperti kredit antara jabatan, pulangan balik bayaran yang lebih, dan bayaran pelarasan dalam tahun-tahun kewangan yang lalu.  

Hasil Wilayah Persekutuan

  • Hasil ini terdiri dari hasil cukai dan bukan cukai yang dikutip oleh pihak Wilayah Persekutuan. Ia sama seperti pendapatan negeri-negeri, tetapi Wilayah Persekutuan berada di bawah kuasa kerajaan pusat. Contoh-contoh hasil ini termasuk hasil daripada tanah, lombong, dan hutan serta hasil daripada lesen-lesen.


Apakah trend kutipan hasil kerajaan pada tahun-tahun yang lalu?

  • Sumber utama hasil kerajaan pada tahun lalu adalah hasil cukai. Sebahagian besarnya adalah daripada cukai pendapatan syarikat diikuti oleh cukai pendapatan individu serta kutipan GST. 
  • Berdasarkan graf di atas, hasil bukan cukai mengalami pengurangan konsisten dari tahun 2014 ke 2017.  Antara sebab pengurangan ini ialah potongan pulangan dari pelaburan institusi seperti Bank Negara, PETRONAS, dan Khazanah Nasional Berhad. 
  • Terimaan bukan hasil pula mengalami kenaikan pada tahun-tahun lalu kerana peningkatan dalam pulangan balik perbelanjaan yang berlebihan. 


Sumbangan petroleum kepada hasil kerajaan

  • Petroleum memainkan peranan yang sangat besar dalam menyumbang kepada hasil pendapatan negara. Sebagai negara pengeluar minyak, pendapatan daripada petroleum disumbang menerusi pelbagai kategori hasil sama ada dalam bentuk cukai atau bukan cukai seperti cukai langsung petroleum (PITA), royalti petroleum, dividen Petronas, duti eksport dan hasil menerusi kerjasama penerokaan sumber minyak antara Malaysia dan Thailand yang diberi nama Malaysia-Thailand Joint Authority (MTJA).
  • Namun begitu, jumlah pendapatan yang diperolehi daripada aktiviti berkaitan petroleum tidak menentu kerana ia bergantung kepada turun naik harga minyak dunia. Kerajaan juga mempunyai kuasa untuk menentukan jumlah dividen yang perlu diterima daripada syarikat Petronas. Manakala keupayaan Petronas untuk membayar dividen kepada kerajaan adalah bergantung kepada prestasi syarikat tersebut.
  • Bagi tempoh 2009 sehingga 2019, hasil petroleum menyumbang antara 14% sehingga 41% daripada keseluruhan hasil kerajaan.

Soalan peminat dasar dan rakyat

Apakah langkah-langkah yang perlu diambil oleh kerajaan untuk mengurangkan kebergantungan negara kepada hasil petroleum, memandangkan petroleum merupakan sumber yang terhad?

Kita memang tidak suka membayar cukai, tetapi jika kita mengelak dari membayar cukai, banyak perbelanjaan pembangunan kerajaan tidak dapat dijalankan tanpa kerajaan menerbitkan hutang. Bagaimanakah kita sebagai rakyat patut mengimbangi kedua perspektif ini?

Email us your views or suggestions at editorial@centre.my.

Belanjawan 101: Bagaimanakah Kerajaan Berbelanja?

Apakah itu perbelanjaan kerajaan?

  • Hasil yang dikutip dan diterima oleh kerajaan menyumbang kepada perbelanjaan sesebuah negara. Pada dasarnya, perbelanjaan kerajaan terbahagi kepada dua kumpulan utama iaitu perbelanjaan mengurus dan perbelanjaan pembangunan. 

Glosari

Emolumen: gaji, yuran, atau keuntungan dari pekerjaan.

Pencen: Pembayaran tetap dibuat oleh kerajaan kepada kakitangan yang telah bersara, atau kepada janda mereka atau orang yang kelainan upaya.

Gratuiti: Jumlah pembayaran yang dibayar kepada pekerja pada akhir tempoh pekerjaan.

Subsidi: jumlah wang yang diberikan oleh kerajaan untuk membantu perniagaan atau industri untuk mengekalkan harga komoditi pada kadar yang rendah atau mampu milik.

  • Perbelanjaan mengurus merupakan perbelanjaan pentadbiran yang berterusan dari tahun ke tahun untuk membiayai pengurusan dan pentadbiran negara. Perbelanjaan dalam kategori ini termasuk emolumen, pencen, ganjaran dan gratuiti, hutang, caj perkhidmatan, bekalan dan perkhidmatan, subsidi dan perbelanjaan yang lain-lain.
  • Perbelanjaan mengurus kerajaan berbentuk jangka masa pendek, iaitu tempoh setahun sehingga Belanjawan yang seterusnya. Ia juga tidak bergantung pada tingkat pendapatan negara. Ini bermakna kerajaan perlu memastikan peruntukan untuk perbelanjaan mengurus disediakan walaupun pendapatan negara meningkat atau merosot. 
  • Perbelanjaan pembangunan pula adalah peruntukan yang akan digunakan bagi tujuan pelaburan pembangunan ekonomi dan sosial. Perbelanjaan pembangunan merupakan suatu bentuk pelaburan atau perbelanjaan modal untuk kesan jangka masa panjang.


Perbelanjaan Kerajaan Malaysia

  • Bagi tahun 2019, peruntukan bagi perbelanjaan mengurus kerajaan meningkat sebanyak RM24.6 bilion berbanding RM234.23 bilion pada tahun 2018 manakala perbelanjaan pembangunan menyaksikan peningkatan sebanyak RM8 bilion berbanding RM48 bilion pada tahun 2018.


Mengapakah perbelanjaan mengurus lebih tinggi berbanding pembangunan?

  • Pada tahun lalu, Perdana Menteri, Tun Dr. Mahathir Mohamad telah menyatakan bahawa kerajaan menghadapi masalah untuk menurunkan perbelanjaan mengurus negara. Menurut beliau, sebanyak 91.3% daripada perbelanjaan mengurus terdiri daripada perbelanjaan wajib seperti pembayaran emolumen, hutang, dan pencen.
  • Pemberian dan bayaran tetap merupakan bahagian yang terbesar dalam peruntukan perbelanjaan mengurus kerajaan. Antara kategori lain di bawah perbelanjaan mengurus adalah:
    • Biasiswa, Dermasiswa dan Bantuan Pelajaran
    • Pemberian Dalam dan Luar Negeri
    • Tuntutan Insuran dan Pampasan
    • Ganjaran dan Pencen
    • Gantian cuti rehat
    • Faedah, Dividen dan Kenaan Bayaran Hutang Negara yang lain
  • Seperti mana yang dinyatakan menerusi sebuah laporan  yang dikeluarkan oleh ISEAS-Institut Yusof Ishak, saiz perkhidmatan awam yang besar merupakan antara penyumbang kepada tahap perbelanjaan ini.
  • Sebagai ilustrasi, carta yang berikutnya menunjukkan perkembangan bilangan penjawat awam Malaysia antara tahun 1995 dan 2016;
  • Berdasarkan graf di atas, bilangan pejawat awam sering meningkat dari tahun 1995 hingga 2016. Oleh yang demikian, Kerajaan juga terpaksa meningkatkan peruntukan untuk pembayaran gaji, emolumen, dan pencen penjawat awam.
  • Perdana Menteri turut mendedahkan bahawa dalam Belanjawan 2019, perbelanjaan pembangunan dipotong kerana kerajaan tidak mampu mengurangkan lagi perbelanjaan mengurus. Menurut beliau ketika sesi persidangan parlimen pada bulan Mac 2019, pengurangan tersebut menyebabkan perkembangan ekonomi yang perlahan kerana “ketidakmampuan kerajaan berbelanja untuk projek-projek pembangunan yang menjana kesan berganda kepada pertumbuhan ekonomi dan sosial negara”.

Soalan peminat dasar dan rakyat

Bagaimanakah kerajaan boleh menyeimbangkan perbelanjaan pembangunan antara keperluan-keperluan yang kelihatan sama penting? (Contohnya: bina lebih sekolah, atau lebih hospital?)

Apakah cara terbaik untuk kerajaan membuat rombakan kepada sektor awam untuk menangani masalah perbelanjaan mengurus yang tinggi? Apakah faktor-faktor yang perlu dipertimbangkan?

Email us your views or suggestions at editorial@centre.my.

Belanjawan 101: Hutang Kerajaan

Apakah hutang kerajaan?

  • Kerajaan Persekutuan memerlukan dana kewangan bagi menampung perbelanjaan kos operasi dan aktiviti kerajaan serta peruntukan tertentu bagi tujuan pembangunan. Dana kewangan ini pula diperolehi menerusi kutipan hasil yang dikutip setiap tahun.
  • Walaubagaimanapun, dalam keadaan semasa, kutipan hasil adalah tidak mencukupi bagi menampung perbelanjaan kerajaan, dan kerajaan perlu mendapatkan dana tambahan menerusi pinjaman yang diperolehi menerusi terbitan hutang.
  • Setiap instrumen hutang kerajaan yang diterbitkan adalah dalam bentuk pelaburan yang digunakan oleh pelabur sama ada di dalam atau luar negara untuk mendapatkan pulangan pada masa hadapan.
  • Akta Pinjaman (Tempatan) 1959 hanya membenarkan pinjaman kerajaan dilakukan bagi tujuan perbelanjaan pembangunan sahaja. Oleh sebab itu, kerajaan akan sentiasa memastikan baki akaun semasa negara yang merekod aliran keluar masuk wang kerajaan sentiasa mempunyai lebihan. Ini adalah untuk memastikan perbelanjaan mengurus dapat dibiayai oleh hasil.

Apakah jenis-jenis hutang?

  • Terdapat dua kategori hutang kerajaan iaitu hutang domestik dan hutang luar negeri. Hutang domestik merupakan hutang yang diterbitkan di dalam negara dalam Ringgit Malaysia. Hutang luar negeri pula merupakan pinjaman yang dibuat oleh kerajaan daripada institusi kewangan di luar negara.
  • Bagi hutang domestik, instrumen yang diterbitkan adalah bagi tempoh masa pendek iaitu bayaran semula dalam tempoh satu tahun serta tempoh masa sederhana dan panjang iaitu bayaran semula dalam tempoh lebih dua tahun.

Bagi instrumen jangka masa pendek, instrumen yang diterbitkan adalah Bil Perbendaharaan Malaysia (MTB) dan mempunyai had siling RM10 bilion pada satu-satu masa.

Bagi instrumen hutang domestik jangka masa sederhana dan panjang, kerajaan menerbitkan Sekuriti Kerajaan Malaysia (MGS), Terbitan Pelaburan Kerajaan Malaysia (MGII) serta Bil Perbendaharaan Islam Malaysia (MITB).

Bagi hutang jangka masa panjang, kerajaan menetapkan had siling 55% berbanding KDNK bagi kombinasi instrumen hutang ini.

  • Hutang luar negeri merupakan dana yang diperolehi daripada institusi kewangan luar negara yang diterbitkan dalam bentuk bon atau kemudahan pinjaman dengan had siling RM35 bilion. Contoh hutang luar negeri adalah Bon Samurai yang diperolehi Malaysia daripada negara Jepun dengan jumlah sebanyak RM7.3 bilion.
  • Walaupun kesemua instrumen hutang kerajaan ini mempunyai had-had yang berbeza di bawah peruntukan akta-akta yang berkaitan, namun kerajaan menerusi amalan pentadbiran bagi pengurusan hutang telah menetapkan agar had maksimum jumlah keseluruhan hutang negara dihadkan kepada 55% berbanding KDNK.
  • Untuk rekod, sehingga suku kedua 2019, jumlah keseluruhan hutang kerajaan Persekutuan adalah sebanyak RM799.1 bilion.
  • Graf berikut menunjuk perbezaan komponen hutang kerajaan Malaysia kepada entiti domestik dan luar negeri. Hutang domestik adalah sentiasa melebihi hutang luar negeri.

Bagaimanakah kerajaan membayar semula hutang?

  • Kaedah pembayaran hutang oleh kerajaan adalah berbeza dengan bayaran pinjaman yang dibuat oleh rakyat. Misalannya, bagi seseorang yang membuat pinjaman sewa beli kereta, bayaran ansuran bulanan telah mengambil kira bayaran hutang prinsipal (pokok) dan bayaran faedah.
  • Tetapi bagi hutang kerajaan, kerajaan hanya perlu membayar faedah (atau dipanggil bayaran khidmat hutang) sahaja sepanjang tempoh bayaran balik manakala bayaran prinsipal hanya akan dibuat setelah tempoh jangka masa hutang tamat.

Had siling bayaran khidmat hutang ditetapkan kerajaan pada jumlah 15% daripada keseluruhan perbelanjaan mengurus.

  • Pasti ada yang tertanya bagaimana kerajaan mampu membayar sekali gus jumlah prinsipal apabila jangka masa hutang tamat. Pada akhir tempoh hutang ini tamat, kerajaan akan sekali lagi menerbitkan hutang baru untuk melangsaikan hutang lama dan proses membayar faedah akan diteruskan sekali lagi. Proses ini dipanggil ‘rollover’.
  • Menerusi proses rollover ini, jumlah mutlak hutang kerajaan pastinya akan bertambah dan bagi memastikan tahap hutang negara adalah terkawal, kerajaan perlu memastikan ekonomi negara terus bertumbuh dan berkembang. Oleh sebab ini, jumlah hutang negara tidak boleh dilihat dari sudut jumlah mutlak (absolute amount) sebaliknya diukur menerusi perbandingan dengan Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) yang merupakan indikator penting dalam mengukur pertumbuhan negara.

Apakah rating kredit dan fungsinya?

  • Sebahagian daripada kita pastinya pernah mendengar tentang rating kredit antarabangsa yang dikeluarkan oleh agensi penarafan seperti Fitch, Moody’s dan S&P.
  • Rating kredit merupakan gred untuk menilai tahap kemampuan kerajaan untuk membayar balik hutang atau komitmen yang ditanggung. Penilaian ini adalah sangat penting terutamanya kepada pelabur dalam membuat penilaian sebelum mereka membuat keputusan untuk melabur ke dalam sesebuah negara.
  • Sudah tentu pelabur tidak mahu melabur di dalam instrumen hutang kerajaan sekiranya negara tersebut mempunyai rating yang rendah kerana ini mungkin menyebabkan mereka mengalami kerugian. Risiko kerugian yang tinggi boleh menyebabkan hutang yang diterbitkan tidak dilanggan oleh pelabur, dan akibatnya sukar untuk kerajaan mendapatkan modal atau dana bagi membiayai projek pembangunan yang dirancang.
  • Agensi penarafan menggunakan skala A sehingga D bagi menentukan gred sesebuah negara. Gred A dinilai sebagai positif serta berisiko rendah manakala gred D pula menunjukkan ianya adalah negatif dan berisiko tinggi. Untuk beberapa tempoh yang lalu sehingga kini kedudukan rating kredit Malaysia berada dalam kedudukan yang baik dan stabil iaitu A- seperti yang dikeluarkan oleh Fitch dan S&P serta A3 oleh Moody’s.

Apakah risiko hutang kepada kerajaan?

  • Setiap hutang pastinya mempunyai risiko. Namun begitu, risiko hutang antara kerajaan dengan individu adalah berbeza. Sekiranya hutang tidak dikawal dengan baik, kerajaan mungkin berhadapan risiko kebankrapan yang mengundang kepada krisis kedaulatan (sovereign default) seperti yang berlaku kepada negara Greece atau berlakunya krisis ekonomi seperti hiperinflasi di Zimbabwe.
  • Bagi memastikan perkara yang sama tidak berlaku kepada Malaysia, beberapa akta dan undang-undang telah digubal bagi memastikan hutang kerajaan sentiasa terkawal dan berada dalam situasi yang mampu dibayar. Antara mekanisma ini ialah penetapan had siling hutang. Selain itu, sekitar 97% hutang kerajaan adalah dalam denominasi Ringgit tidak memungkinkan Malaysia berhadapan dengan krisis kedaulatan yang menyebabkan negara dikawal oleh negara atau entiti asing.


Had Hutang Kerajaan

Had hutang merupakan arahan dasar Kerajaan, di mana kerajaan menentukan batasan hutang yang boleh di pinjam oleh Kerajaan Persekutuan.

Had hutang akan menghalang sesebuah negara daripada terus meminjam, supaya negara akan mempunyai nisbah pinjaman dan pendapatan yang sihat serta mampu membayar balik hutang tersebut. Contohnya di negara Greece, di mana kejatuhan ekonomi dan krisis hutang yang dihadapi oleh mereka bertunas daripada ketidakupayaan mereka untuk bayar hutang kepada Kesatuan Eropah (EU).

Negara-negara lain yang telah gagal dalam pembayaran balik pinjaman mereka sejak 2000-an termasuk Ecuador (6 bulan), Paraguay (18 bulan), Argentina (54 bulan), Indonesia (6 Bulan), dan Pakistan (11 bulan).

  • Hutang kerajaan juga hanya dibenarkan bagi tujuan pembangunan sahaja. Oleh sebab itu, sekiranya hutang yang dibuat adalah bertujuan untuk merancakkan ekonomi tempatan menerusi pelaksanaan projek berimpak tinggi yang akan memberi pulangan dalam jangka masa panjang sama ada dalam bentuk keuntungan wang tunai atau perkara lain seperti mewujudkan peluang pekerjaan, menambah kepakaran serta produktiviti rakyat atau tahap penyampaian perkhidmatan kerajaan, hutang kerajaan bukanlah sesuatu yang buruk.

Soalan peminat dasar dan rakyat

Perlukah kerajaan menjalankan dasar austerity untuk menangani masalah hutang negara yang meningkat? Apakah yang boleh kita pelajari dari negara-negara lain yang pernah menjalankan dasar ini?

Apakah naratif yang sesuai yang perlu datang dari kerajaan untuk tidak menyebabkan panik atau ketidakyakinan pelabur apabila negara mengalami krisis hutang negara?


Pautan Lain:

What happens when a country goes bust (The Economist)
A FAQ on Malaysian government debt (Economics Malaysia)
What is in Malaysia’s RM1.09 tril debt? (The Edge Markets)
Istilah laporan ekonomi (Menteri Kewangan Malaysia)
3 Reasons Why Countries Devalue Their Currency (Investopedia)

Email us your views or suggestions at editorial@centre.my.

Keadilan dan Hukuman Mati

Isu Yang Dibelenggu Polarisasi

  • Hukuman mati di Malaysia timbul sebagai topik hangat tahun lalu apabila kerajaan mengumumkan keputusan bagi pemansuhannya selaras dengan janji yang dimuatkan dalam manifesto pilihan raya umum. The Centre merasakan bahawa isu ini adalah amat penting tetapi cukup emotif, dan oleh itu perlu diurus dengan berhemat supaya tidak dibelenggu kemelut polarisasi seperti yang telah berlaku.
  • Latar belakang tentang hukuman mati di Malaysia boleh didapati di primer The Centre yang berkenaan. Secara ringkasnya, undang-undang Malaysia membolehkan hukuman mati bagi 32 jenis kesalahan. Daripada senarai ini, hukuman mati adalah mandatori atau wajib dikenakan bagi 11 jenis kesalahan. Buat masa ini, pelaksanaan hukuman mati telah ditangguhkan buat sementara di bawah moratorium yang diisytiharkan kerajaan pada Oktober 2018.
  • Persoalan dan debat mula timbul apabila Menteri di Jabatan Perdana Menteri (JPM) Datuk Liew Vui Keong, ketika sidang Dewan Rakyat pada bulan November 2018, memberikan bayangan bahawa hukuman mati akan dimansuhkan sepenuhnya dan bukan hanya pemansuhan hukuman mati mandatori. Beliau menyatakan bahawa kerajaan telah bersetuju untuk memansuhkan kesemua peruntukan hukuman mati melibatkan 32 kesalahan dan akan digantikan dengan hukuman penjara minimum 30 tahun.
  • Sejurus selepas itu, kenyataan tersebut dinafikan oleh Timbalan Perdana Menteri Datuk Seri Wan Azizah Wan Ismail yang menyatakan kerajaan masih sedang mempertimbang pemansuhan hukuman mati. Akhirnya pada bulan Mac 2019, kerajaan memaklumkan bahawa hanya terma mandatori sahaja akan digugurkan dalam pindaan rang undang-undang kelak. Pada masa penulisan ini, pindaan rang undang-undang yang berkaitan belum lagi dibawa ke Parlimen oleh pihak kerajaan.
  • Percanggahan antara kenyataan-kenyataan ini seolah-olah mencerminkan reaksi daripada kalangan rakyat. Dua ‘kem’ tegar telah timbul iaitu kumpulan yang menyokong pengekalan hukuman mati (termasuk hukuman mati mandatori) dan kumpulan yang membantah hukuman mati sama sekali.
  • Antara mereka yang menyokong pengekalan hukuman mati adalah bekas Ketua Polis Negara, Tan Sri Musa Hassan yang menyatakan hukuman mati mandatori perlu dilaksanakan bagi kes serius yang jelas boleh merosakkan ketenteraman awam dan masyarakat. Bagi Pengerusi Pertubuhan Multaqa Asatizah dan Pendakwah Malaysia (Murshid) Dr Zaharuddin Abd Rahman, beliau berpendapat bahawa kewujudan kes-kes melampau lagi zalim menyebabkan hukuman mati masih perlu dikekalkan.
  • Individu lain yang turut menyokong hukuman mati dikekalkan adalah ahli keluarga kepada mangsa kes-kes pembunuhan termasuk Richard Morais, Rita Sosilawati dan Wong Hie Huong. Sebagai ahli keluarga mereka merasakan bahawa mereka berhak mendapat keadilan dalam bentuk pembalasan ini.
  • Kebanyakan suara yang menyokong pemansuhan hukuman mati datang dari kumpulan aktivis dan hak asasi manusia seperti bekas Presiden Majlis Peguam Malaysia Dato’ Ambiga Sreenevasan dan George Varughese, Pengarah Eksekutif Amnesty Internasional Malaysia Shamini Darshni dan Persatuan Kebangsaan Hak Asasi Manusia (HAKAM). Selain daripada persoalan tentang hak untuk mengambil nyawa seseorang insan, mereka berhujah bahawa hukuman mati tidak menawarkan ruang untuk pemulihan serta tidak boleh diperbetulkan jika terjadi kesilapan penguatkuasaan atau kehakiman. Ada juga yang mempersoalkan jika hukuman mati benar-benar berkesan sebagai pencegah atau deterrent kepada jenayah.
  • Dalam soal pemansuhan hukuman mati, The Centre menyokong dasar untuk memansuhkan hukuman mati mandatori. Kami berpegang bahawa setiap kesalahan mempunyai sebab-sebab dan ciri-ciri tersendiri dan penjatuhan hukuman perlu mengambil kira semua fakta kes termasuklah butiran pesalah, seperti usia, kematangan, tahap pendidikan, pendapatan, rekod jenayah, kesihatan mental dan lain-lain. Menjatuhkan hukuman mati secara automatik tanpa pertimbangan fakta kes oleh para hakim tidak semestinya bersamaan dengan keadilan. Dan bagi pengetahuan umum, cadangan untuk memansuhkan hukuman mati mandatori sebenarnya sudah lama dalam pertimbangan.
  • Walaubagaimanapun, kami menyoal pengumuman awal Menteri JPM Datuk Liew Vui Keong untuk memansuhkan hukuman mati sepenuhnya. Tanpa usaha untuk memahami nilai-nilai masyarakat umum dan persediaan untuk menjawab pelbagai persoalan, isu ini pasti dibelenggu kemelut polarisasi. Akhirnya, kerajaan akan terpaksa mengambil jalan mudah dan maksud asal tidak dapat dipenuhi – bak kata pepatah, air besar, sampan tak hanyut.
  • Bagi isu pemansuhan hukuman mati sepenuhnya, The Centre ingin mencadang pendekatan yang lebih berperingkat. Sebagai intipati pendekatan ini, kami mencadangkan tiga usaha seperti berikut.

Satu: Kaji Semula Kesesuaian Hukuman Mati Dengan Setiap Peruntukan

  • Perkataan keadilan membayangkan bahawa sesuatu keputusan itu kena pada tempatnya. Jika konsep keadilan dalam undang-undang perlu menimbang antara pembalasan, pencegahan dan pemulihan, kita wajar bertanya sama ada hukuman mati seperti yang diperuntukkan hari ini adalah setimpal dengan kesalahan-kesalahan tersebut.

Menimbang antara pembalasan, pencegahan dan pemulihan, kita wajar bertanya: adakah hukuman mati seperti peruntukan hari ini setimpal dengan kesalahan-kesalahan tersebut?

  • Sudah tentu, telah berlaku kes-kes serius yang benar-benar mengejutkan. Sebagai contoh, pada bulan November 2018 Malaysia dihadapkan berita kematian seorang bayi perempuan berusia 11 bulan akibat didera secara fizikal dan seksual. Reaksi terhadap kes ini begitu dahsyat hinggakan peguam dan juga Ahli Parlimen Bukit Gelugor YB Ramkarpal Singh yang sebelum ini aktif memperjuangkan pemansuhan hukuman mati mandatori telah menggesa kerajaan mengekalkan hukuman mati bagi kes-kes tertentu.
  • Tetapi hakikatnya, kebanyakan daripada mereka yang telah dijatuhkan hukuman mati adalah untuk kesalahan berkaitan dadah. Mereka juga dari golongan berpendapatan rendah. Menurut wakil kumpulan peguam yang kami temuramah, lebih 75% banduan akhir atau mereka yang menunggu hukuman mati adalah pesalah dadah. Daripada maklumat mereka, 42% daripada keseluruhan banduan akhir adalah pekerja kolar biru manakala 34% lagi sama ada tidak bekerja atau tidak mempunyai pekerjaan tetap (sumber tidak rasmi).
  • Menurut peguam-peguam tersebut, golongan ini rata-ratanya tidak mengetahui hak mereka dalam penahanan dan juga tidak berkemampuan untuk mendapatkan khidmat peguam yang pakar dan mahir. Peranan mereka dalam kesalahan yang bersabit juga menimbulkan persoalan tentang kesesuaian hukuman kerana kebanyakannya adalah keldai dadah yang telah dipergunakan. Jarang sekali kita mendengar raja dadah atau kingpin ditahan dan dijatuhkan hukuman mati.


Shahrul Izani Suparman
▪ 2003: Ditahan polis dengan 622 gram dadah jenis kanabis dalam bakul motosikalnya. Usia 19 tahun.
▪ Dituduh atas kesalahan memiliki dan mengedar dadah yang membawa hukuman mati mandatori
▪ 2009: Mahkamah dengan rasmi menjatuhkan hukuman mati ke atasnya. Usia 24 tahun.
▪ 2017: Sultan Selangor memberi pengampunan kepadanya. Usia 33 tahun.

  • Bagi kes-kes seperti ini, adakah hukuman mati hukuman yang paling sesuai, setimpal dan adil? Pada masa yang sama, adakah ruang untuk pemulihan dan kemaafan, terutamanya bagi golongan yang naif seperti belia atau yang berpendidikan rendah? Usaha rasmi bagi membincang dan mengkaji semula kesesuaian hukuman mati bagi kesalahan yang diperuntukkan hari ini perlu dibuka, supaya undang-undang tidak dilihat seolah-olah hanya terpakai kepada golongan rakyat bawahan.
  • Jika hasil daripada usaha kajisemula ini membawa kepada pemansuhan hukuman mati bagi kesalahan-kesalahan tertentu, kami berharap bahawa keputusan tersebut juga terpakai ke atas banduan akhir yang masih menunggu hukuman mati. Ketika Akta Dadah Berbahaya dipinda bagi memansuhkan hukuman mati mandatori, pindaan tersebut tidak mengambil kira mereka yang telah dijatuhkan hukuman. Pesalah-pesalah tersebut masih tetap perlu menjalani hukuman mati.

Dua: Perhalusi Tatacara Penjatuhan Hukuman

  • Usaha untuk mengkaji semula kesesuaian hukuman mati dengan kesalahan-kesalahan tertentu menimbulkan satu persoalan: bagaimanakah harus sesuatu hukuman dijatuhkan? Patutkah hukuman mati digantikan dengan hukuman lain secara automatik, atau patutkah budi bicara dan pertimbangan para hakim diberi lebih ruang dalam menjatuhkan hukuman?
  • Sebagai contoh, cadangan kerajaan untuk memansuhkan hukuman mati mandatori telah disusuli dengan beberapa cadangan yang membolehkan hakim memilih antara menjatuhkan hukuman mati, penjara seumur hidup atau penjara 30 tahun tanpa parol. Tetapi jika peruntukan undang-undang ditulis dengan ketat, para hakim masih perlu menjatuhkan hukuman mati berdasarkan isu teknikal seperti jumlah berat dadah pada masa tangkapan. Pertimbangan lain seperti latar belakang kes, profail pesalah ataupun tempoh tahanan reman tidak akan diambil kira.
  • Kami kembali kepada konsep keadilan dalam undang-undang yang cuba mengimbang antara pembalasan, pencegahan dan pemulihan. Kami berpendapat bahawa adalah amat sukar untuk mencapai ketiga-tiga matlamat ini tanpa pertimbangan setiap kes atas ciri-cirinya yang tersendiri. Justeru, kami menyokong dasar yang memberi lebih ruang kepada hakim atau panel hakim untuk menilai situasi dan fakta penting kes bagi menjatuhkan hukuman.
  • Kami tidak menentang adanya garis panduan kadar hukuman minima, tetapi garis panduan tidak akan dapat menjangkakan setiap senario. Sedikit sebanyak budi bicara dan pertimbangan hakim masih perlu bagi memastikan hukuman adalah setimpal dengan fakta kes.

Tiga: Tinjau Pandangan Rakyat Supaya Lebih Tepat

  • Susulan daripada pengumuman kerajaan untuk memansuhkan hukuman mati, beberapa portal berita telah menjalankan tinjauan am tentang pandangan rakyat terhadap hukuman mati di Malaysia.
  • Sebagai contoh, tinjauan ringkas yang dijalankan oleh Berita Harian Online, Harian Metro dan the New Straits Times Online mendapati bahawa sejumlah 82% daripada 22,000 responden tidak bersetuju dengan cadangan kerajaan untuk memansuhkan hukuman mati. 82% merupakan majoriti yang sangat jelas. Tetapi adakah pendapat ini benar-benar mencakupi pandangan serta pemahaman rakyat tentang hukuman mati?


Seorang lelaki Malaysia berusia 21 tahun ditahan oleh pihak Kastam di KLIA. Didapati 150 gram ganja tersembunyi di dalam beg yang dibawanya. Lelaki tersebut tidak dapat membuktikan bahawa beliau telah diminta untuk menolong membawa beg tersebut. Lelaki tersebut tidak mempunyai rekod jenayah sebelum ini. Jumlah berat dadah yang dijumpai boleh disabitkan dengan jenayah mengedar dadah yang boleh dihukum mati.

Adakah lelaki tersebut patut dihukum mati?


Seorang suri rumah yang didera teruk secara fizikal dan mental oleh suaminya sepanjang 5 tahun berumahtangga telah meletakkan racun di dalam makanan suaminya. Tindakannya itu menyebabkan suaminya mati. Suri rumah tersebut didapati bersalah atas kesalahan membunuh.

Adakah wanita tersebut patut dihukum mati?


Seorang remaja berusia 18 tahun dari keluarga miskin telah menembak mati seorang pengedar dadah. Remaja tersebut yang tidak mempunyai rekod jenayah menyatakan bahawa dia telah diberi senjata dan diarah menembak mati pengedar dadah tersebut oleh seseorang yang dipercayai dan telah dijanjikan sedikit upah.

Adakah remaja tersebut patut dihukum mati?

  • Pendeknya, bentuk soalan tentang hukuman mati adalah penting supaya isu yang kompleks ini tidak terlalu dipermudahkan dan menjadi mangsa polarisasi. Apabila keadaan ini berlaku, sebarang usaha penambahbaikan menjadi rumit dan tertangguh-tangguh.
  • Dalam isu yang menyentuh soal keadilan, pertembungan nilai moral dan agama tidak akan dapat dielakkan. Tetapi ini tidak bermakna yang persetujuan tidak boleh dicapai. Sebagai contoh, agak sukar bagi seseorang yang beragama Islam untuk menolak kewujudan hukuman mati sama sekali kerana dalam ajaran dan sistem perundangan Islam, hukuman mati ada diperuntukkan. Tetapi dalam ajaran Islam juga, bukan senang untuk hukuman mati dijatuhkan. Konsep kemaafan dan pampasan kepada keluarga mangsa juga ada dalam sistem perundangan Islam sebagai pengganti hukuman mati.
  • Kerajaan yang prihatin dan hati-hati tentunya tidak mahu menentang nilai moral atau agama majoriti rakyat. Tetapi pastikan bahawa tinjauan yang mewakili nilai-nilai tersebut adalah cukup menyeluruh. Isu hukuman mati bukanlah satu isu hitam putih dan rakyat perlu diberi peluang untuk memahami realitinya.

Tetap Ada, Tidak Semestinya Guna

  • Yang jelas, perdebatan tentang hukuman mati tidak akan bergerak ke arah persetujuan jika ia berkisar atas soal nilai-nilai siapa yang benar dan boleh dipakai; inilah kemelut polarisasi. Seseorang yang lebih liberal tidak akan bersetuju dengan hukuman yang mengambil nyawa insan manakala seseorang yang lebih konservatif akan berpegang pada prinsip hutang darah dibayar darah.
  • Persetujuan juga tidak akan tercapai jika perdebatan berkisar kepada keberkesanan hukuman mati untuk mencegah jenayah (deterrent to crime). Bukti kukuh dalam perkara ini belum lagi didapati. Sebagai contoh, antara 10 negara dengan jumlah kes pembunuhan paling tinggi di dunia, 4 daripadanya telah memansuhkan hukuman mati sepenuhnya manakala 3 buah negara masih melaksanakan hukuman mati. Di kalangan 10 negara paling selamat di dunia, 8 daripadanya telah memansuhkan hukuman mati. Jelas, tahap jenayah mempunyai pelbagai penyebab dan tidak hanya bergantung kepada pelaksanaan hukuman mati.
  • Untuk bergerak ke arah persetujuan dalam perkara yang cukup emotif ini, kami mencadangkan pendekatan yang lebih berpada-pada bagi isu pemansuhan hukuman mati. Untuk menangani keadaan di mana hukuman mati tidak setimpal dengan kesalahan atau fakta kes, kami mencadangkan kajian semula bagi setiap peruntukan hukuman mati hari ini. Kajian semula ini patut juga merangkumi tatacara penjatuhan hukuman supaya sebarang garis panduan hukuman minima diimbangi pertimbangan para hakim.
  • Akhirnya, kami juga mencadangkan agar usaha meninjau dan meningkatkan fahaman rakyat dilaksanakan oleh pihak penggerak dasar supaya pandangan tentang hukuman mati lebih daripada sekadar hitam-putih atau ya-tidak. Kami percaya dengan usaha ini, lebih banyak pemikiran berhaluan tengah lagi adil akan dicapai tentang bila dan bagaimana hukuman mati patut dilaksanakan.
  • Adakah ini akan memuaskan kumpulan yang berpandangan agak liberal atau agak konservatif? Mungkin tidak. Tetapi jika pendekatan pertengahan ini mampu mengurangkan hukuman mati yang tidak setimpal dengan kesalahan atau fakta kes, terutamanya bagi golongan yang mudah dipergunakan seperti yang muda, berpendapatan rendah atau kurang pendidikan, ia tetap langkah ke arah penambahbaikan dan keadilan.

Email us your views or suggestions at editorial@centre.my.